Niet langer verdrietig

 En zij zag er niet meer zo verdrietig uit. (1 Samuel 1:18)

Hun leven zal zijn als een tuin met genoeg water en al hun problemen zullen voorbij zijn. (Jeremia 31:12)

Niet meer verdrietig? De problemen voorbij? Dat is toch echt onze toekomst. Maar als dat echt waar is en wij daar in geloven, zouden wij ons samen met de psalmist moeten afvragen: Waarom ben ik toch zo onrustig en terneergeslagen? (Psalm 42:5)

Een goede vraag, en het is goed om daar een antwoord op te vinden.

En om dat te doen moeten wij ons ook, net als de psalmist, terugtrekken bij God en dat ‘waarom’ aan Hem voorleggen. Als we in alle rust met God praten over de reden dat we soms zo terneergeslagen zijn en Hem vragen om Zijn Woord er over te laten schijnen, kan het niet anders dan dat de genezende zonnestralen van Zijn Geest in ons hart aan het werk gaan. Dan heeft het duister geen enkele kans en sluipt hij er met de staart tussen de poten tussenuit. En als we daar dan zitten, stilletjes luisterend naar onze Vader en ons koesteren in Zijn liefhebbende aanwezigheid zullen we al snel gaan zien dat de echte oorzaak van onze problemen, twijfel en ontmoediging eigenlijk nooit in onze omstandigheden ligt, hoe moeilijk die soms ook zijn. De echte oorzaak van onze problemen ligt doorgaans in onszelf.

Vrede, Gods vrede en Zijn vreugde, worden eigenlijk nooit gevonden in een verandering van omstandigheden, maar hebben alles te maken met onze houding en onze kijk op de zaak. Aan de omstandigheden kunnen we maar sporadisch iets doen, maar dat geldt niet voor onze levenshouding en hoe we over de dingen nadenken. En dat is de sleutel. Kijken we naar het leven door de bril van God? Geven we Hem de kans om ons Zijn visie te geven?

Toen de psalmist zich afvroeg waarom hij zo onrustig en angstig was en er samen met God over nadacht begon hij dat ook te zien. De werkelijke reden voor zijn onrust lag in het feit dat hij zijn ogen van God had afgehaald. Zijn hart was bedrukt door zijn omstandigheden. Hij zei: “Golf na golf slaat over mij heen. Bruisend en schuimend.” (Psalm 42:8) “Waarom maken mijn vijanden me het leven zo moeilijk?” (Psalm 42:10) En zo, omringd door zorgen en onzekerheid keek hij naar de golven die hem dreigden te verzwelgen. God, zijn echte hoop en antwoord, werd niet gezocht en onrust was het directe gevolg. Maar gelukkig bleef het daar niet bij, want hij richtte zich weer tot God.

En dat is het Goede Nieuws… Als wij God betrekken bij onze omstandigheden en onze blik op Hem laten rusten, dan kan het niet anders dan dat onze droefheid de benen neemt. Psalm 16:11 bevestigt het: “Mijn grootste vreugde is dicht bij U te zijn. Uw liefde is er tot in eeuwigheid.” Als wij ons blind staren op andere zaken klopt depressie bij ons aan de deur. Maar wij hoeven hem niet binnen te laten. Laat God de deur maar open doen als deze leugenaar er op bonst. Degenen die op Hem blijven vertrouwen, die vaak hun gedachten aan de Heere wijden, zal Hij in volkomen vrede laten leven! (Jesaja 26:3)

Download PDF

Reacties

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.