Leunen op Zijn borst

Wat te doen in tijden van tegenslag, onrust en vrees? Richt je hart en je gedachten op God. Nestel je  in Zijn troostrijke armen, rust in Zijn liefde en vertrouw op Hem.

Enkele uren voor het duisterste moment dat de wereld ooit gekend heeft gaf de apostel Johannes ons het voorbeeld. Tijdens het laatste avondmaal leunde hij op de borst van Jezus; veilig, besloten en in volledige overgave aan de Meester. Terwijl Jezus vertelde over Zijn lijden en dat Hij Zijn vrienden spoedig zou verlaten, kroop Johannes weg in de enige schuilplaats waar hij werkelijk veilig was. Hij verbleef in het heiligdom van God waar niets hem kon verontrusten. Rusten bij God. Rusten in God.

Jezus zei: “Dit heb Ik jullie verteld, omdat Ik wil dat jullie mijn vrede bewaren. In de wereld zullen jullie het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen.’ Onze Heer en Herder heeft al die pijn, dat verdriet, en die duisternis al overwonnen, tot aan de dood toe.

Toen de schrijver Rudyard Kipling, bekend van het Jungleboek, eens heel ernstig ziek was en de dood onafwendbaar leek hoorde zijn verpleegster dat de vermoeide man iets probeerde te zeggen. Zijn lippen bewogen zacht maar ze kon niet horen wat hij zei.

 

Ze boog zich voorover om te luisteren en begreep toen dat hij niet om hulp vroeg maar een kinderlijk gebed aan het bidden was. De verpleegster verontschuldigde zich. “Het spijt me mijnheer Kipling,” sprak ze zacht. “Ik wilde u niet storen, maar dacht dat u wellicht iets nodig had.”

“Dat heb ik ook,” fluisterde Kipling terug. “Ik heb mijn hemelse Vader nodig. Hij is de enige die nu nog voor me kan zorgen en aan Hem wil ik mij toevertrouwen.” Menselijke hulp was niet langer toereikend. Er was geen mens die hem rust kon geven, maar God kon het wel. Kipling richtte zich tot zijn hemelse Vader en kroop, net als Johannes, tegen de borst van Jezus aan. Er bestaat een rust, een overweldigende vrede, die alleen God ons geven kan.

Dat leunen op de borst van Jezus is wat we moeten doen op ieder moment dat angst en vrees bij ons op de deur kloppen, bij iedere tegenslag en iedere keer dat wij niet meer weten hoe we verder moeten lopen. Als zelfs de dierbaarste menselijke liefde niet diep genoeg gaat en niet langer mee kan wandelen op dat eenzame pad in het dal van de schaduw des doods, loopt Jezus nog steeds naast ons en moedigt Hij ons aan om toevlucht te zoeken onder Zijn machtige bescherming.

Dit is de weg naar de vrede die alle verstand te boven gaat. Er bestaat hier op aarde geen plaats waar die diepste vrede gevonden kan worden. Die plaats is bij God en zelfs de zwakste mens kan er terecht.

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.