Maandag 9 mei 2022

Toen de dominee de ongelovige boer verteld had dat God de zondag had ingesteld als een dag om te rusten en hij de tijd moest gebruiken om dichter bij God te komen zodat zijn leven gezegend zou worden, moest deze daar smalend om lachen en besloot hij de dominee het tegendeel te bewijzen. Vanaf dat moment ging hij er expres iedere zondagmorgen vroeg op uit om een speciaal stuk land te bewerken dat braak lag. Maar hij deed het met zoveel overgave en vuur dat de akker er al snel prachtig bijstond en een geweldige oogst beloofde.

“Zie je wel dominee,” zei hij trots toen hij de dominee had meegenomen naar de akker. “Ik heb geploegd op zondag, gezaaid op zondag en ga ook nog oogsten op zondag. Ik heb mijn eigen ritme bepaald, mijn eigen weg gebaand en dat alles zonder God. En nu in oktober, is hier de kroon op mijn werk en presenteer ik u het resultaat.”

Maar de dominee antwoordde hem rustig en zei: “Beste vriend, God vereffent zijn rekeningen echt niet altijd in oktober. Het uiteindelijke resultaat van uw levenswerk wordt op een hele andere dag gepresenteerd.”

De trotse grijns van de boer gleed van zijn gezicht en hij voelde zich niet zo zeker meer van zijn zaak.

Want op een dag zal Hij over alle mensen van de aarde rechtvaardig rechtspreken. Hij heeft een Man aangewezen om op die dag Rechter te zijn. Om iedereen te bewijzen dat Hij díe Man heeft aangewezen, heeft Hij Hem uit de dood teruggeroepen en weer levend gemaakt.
Handelingen 17:31

 Deze week nieuw op de site:
De som van al het goede: de hemel
Op de berg bij God
Deze nieuwsbrief online op de site

 Spreuk van de week
God doet niet wat het valse christendom doet voorkomen – een mens immuun maken voor moeilijkheden. God doet iets heel anders en zegt: “Ik zal met hem zijn in moeilijkheden.”
Oswald Chambers

 Om over na te denken
De dood is maar voor een ogenblik; het leven is voor altijd. Laten wij daarom leven als kinderen van de opstanding, als kinderen die groeien en uitbundig stralen met de volheid van het leven. Het licht van Christus dringt onze harten binnen en staat als een schild tussen ons en de zonde die op de loer ligt om ons een pootje te lichten. Zo overwinnen wij het kwaad door het goede te doen.  Eens hield een dierbare voorganger tijdens een bijeenkomst een opwekkende toespraak over het verrezen leven. Na hem stond er een andere dominee op die lange tijd ernstig sprak over de noodzaak van zelfkruisiging. Er kwam een koud gevoel over ons en wij konden nauwelijks begrijpen waarom, want die tweede dominee bracht ons toch ook het Woord? Maar toen hij eindelijk klaar was, verduidelijkte iemand de hele situatie door te zeggen: “Dominee S. heeft ons allemaal uit het graf gehaald, maar daarna kwam dominee P. en die heeft iedereen weer in dat donkere gat teruggegooid.”

Laten we niet teruggaan naar het graf als we eenmaal verlost zijn. Het is de bedoeling dat we leven zoals Christus, die zei: “Ik ben dood geweest, maar nu leef Ik voor eeuwig. Ik heb de sleutels van de dood en van het dodenrijk.” (Openbaring 1:18)

Blijf dus uit het graf. De deur naar de dood zit stevig op slot en de sleutels liggen in handen van de verrezen Christus.

 Want doordat Hij gestorven is, heeft het kwaad geen enkele macht over Hem. En het leven dat Hij leeft, leeft Hij voor God. Ik wil dat het voor jullie duidelijk is, dat ook jullie dood zijn. En dat het kwaad daardoor geen macht meer over jullie heeft. En doordat jullie één geheel zijn met Jezus Christus, leven ook jullie alleen voor God. Laat het kwaad dus niet langer als een koning over je heersen. Wees er geen slaaf meer van.
Romeinen 6:10-12

Het archief van C.H. Spurgeon
Er zijn tijden dat afzondering beter is dan een vrolijk gezelschap; tijden waarop stilte beter en wijzer is dan spraak. Wij zouden betere christenen zijn als wij vaker alleen met God waren, op Hem wachtend, en door meditatie over zijn Woord geestelijke kracht verzamelden voor arbeid in zijn dienst. Wij zouden moeten mijmeren over de dingen van God in plaats van over de aangelegenheden van de wereld, omdat we alleen op die manier de echte voeding voor ons hart krijgen.

Hoe komt het toch dat sommige christenen, hoewel zij ontelbare preken horen, toch nauwelijks vooruitgang maken in het goddelijke leven? Het antwoord is eenvoudig. Dat komt doordat zij hun tijd met God in de binnenkamer verwaarlozen. Ze denken niet in stilte na over Gods Woord. Zij hebben het koren wel lief, maar vermalen het niet. Zij willen het graan wel hebben, maar gaan de velden niet in om het te verzamelen; het fruit hangt aan de boom, maar zij plukken het niet; het water stroomt aan hun voeten, maar zij bukken zich niet om het te drinken. O Heer, verlos ons van deze dwaasheid.

Uit de schatkist van het verleden
Tegen het einde van de 19e eeuw maakte de artiest Charles Blondin furore. Hij was een enorme waaghals en een uiterst bedreven koorddanser. Zo stuntte hij door op een koord te balanceren dat over de Niagara waterval was gespannen zonder ooit naar beneden te vallen. Dit deed hij verschillende keren, maar iedere keer maakte hij het moeilijker door voorwerpen mee te sjouwen terwijl hij over dat touw naar de overkant liep. Zo heeft hij eens zijn manager op zijn rug over dat touw naar de overkant gedragen.

Blondin wilde niets liever dan de toeschouwers vermaken en zocht steeds naar manieren om zijn prestatie nog moeilijker te maken. Hij vroeg aan de toeschouwers of zij dachten dat hij over de waterval zou kunnen lopen met een kruiwagen. De toeschouwers vonden het prachtig en gilden uitzinnig dat de Geweldige Blondin dat zeker zou kunnen.

Blondin vroeg om een kruiwagen en begon aan zijn optreden, maar net voordat hij begon draaide hij zich om en had hij een laatste vraag aan de opgewonden toeschouwers.

“Wie van jullie durft het aan om in de kruiwagen te gaan zitten zodat ik hem over de waterval kan rijden?” Het gejuich verstomde direct en het werd ijzig stil. Niemand durfde de uitdaging aan. Al die mensen hadden geloof in Blondins capaciteiten als koorddanser. Ze hadden allemaal gezien wat hij kon en waren er van overtuigd dat hij ook met een kruiwagen veilig over zou komen. Maar toen Blondin hen vroeg om hun geloof in daden om te zetten en mee te gaan werd het doodstil. Niemand vertrouwde hem genoeg.

En hoe zit dat met ons? Ons leven begint pas echt te bloeien als we vertrouwen, en wel op de juiste Persoon. Jezus brengt je veilig over.


Dat is grappig
Een verontruste man vroeg eens advies aan zijn wijze pastoor. “Zoals u weet, ben ik blind geboren,” begon hij. “Dat is al erg genoeg, maar nu ontmoet ik steeds mensen die maar blijven zeggen dat ik niet genoeg geloof heb. Ze zeggen dat als ik echt zou geloven, ik zeker niet blind zou zijn. Ik houd echt van God maar ik weet niet wat ik hier op moet zeggen.”

De dominee dacht even na en zei toen: “Ik zie dat je een blindenstok hebt. Als er weer iemand komt die dat zegt, sla hem dan maar met je stok op zijn hoofd. En dan zeg je dat het geen pijn zou doen als hij maar wat meer geloof zou hebben.”

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.