Maandag 23 mei 2022

Jaren geleden werd een advocaat eens staande gehouden door een bedelaar die hem om een paar muntjes vroeg. De advocaat keek de bedelaar eens goed aan en zei toen: “Maar, ik ken jou! Wij hebben bij elkaar op school gezeten. Jij bent Sam!”

“Dat klopt,” zei Sam beschaamd. “Ik heb het behoorlijk verknald in het leven.”

De advocaat pakte direct zijn chequeboek en schreef een dikke cheque uit aan Sam. “Wat je gisteren gedaan hebt ligt in het verleden, Sam,” zei de advocaat. “Probeer opnieuw te beginnen.” Hij gaf hem de cheque en liet de verbouwereerde bedelaar achter met tranen in de ogen. Maar toen Sam naar zijn vieze kleren keek, durfde hij de cheque niet te verzilveren. “Niemand zal me geloven,” dacht hij bij zichzelf. “Ze zullen de politie bellen en me opsluiten. Ik kan niets met die cheque.”

De volgende dag liep de advocaat weer langs dezelfde straat, en was benieuwd wat Sam met het geld had gedaan. “Ik zie dat je er nog steeds uitziet als een arme sloeber,” zei hij teleurgesteld. “Wat heb je met het geld gedaan? Heb je er sterke drank voor gekocht?

“Nee, zeker niet,” zei Sam en hij toonde de cheque aan zijn vroegere schoolkameraad. “Ik durfde niet naar de bank, want ze zouden me daar nooit geloven. Het is zinloos.”

“Luister eens vriend,” sprak de advocaat weer. “Wat die cheque waardevol maakt, is mijn handtekening. Het heeft niets te maken met je kleren of je uitstraling. Het gaat om mijn handtekening. En die is goed. Ga dat geld nu maar ophalen en doe er iets goeds mee.”

Zo is het ook met ons. De zonde heeft ons goed in zijn greep gehad en zo staan we als bedelaars op straat. Maar Gods Woord is genoeg om ons het nieuwe leven te geven. Onze gescheurde vodden vertegenwoordigen ons niet in de bank van God. Dat doet de handtekening van Jezus op de cheque die Hij ons gegeven heeft.

Ook een zwakke hand is nog sterk genoeg om een kostbare diamant te ontvangen.


Deze week nieuw op de site:
Charley, waar ben je?
De juiste bril
De gouden jaren van je leven 2

 Spreuk van de week
De studie van Gods Woord brengt vrede in het hart. In dat Woord vinden wij een licht voor elke duisternis, leven in de dood, de belofte van de wederkomst van onze Heer, en de verzekering van eeuwige heerlijkheid.
DL. Moody

Om over na te denken
Maar het leven van goede mensen lijkt op het glanzen van het eerste ochtendlicht dat steeds helderder gaat stralen, totdat het helemaal dag is. Maar het leven van slechte mensen is donker. Ze struikelen doordat ze niet zien waar ze gaan.
Spreuken 4:18-19

Ik loop reeds lang op het pad van hemelse liefde en kennis, maar soms vraag ik me af of ik wel vooruit kom? Voel ik de tekenen van het hemelse licht wel, de voorboden van de volle dag der heerlijkheid? Gelukkig heeft God mij beloofd dat Hij het werk dat Hij in mij begonnen is ook zeker zal voltooien. Vooruitgang is niet altijd duidelijk zichtbaar, net als wanneer je op een lange wenteltrap naar beneden kijkt en het maar steeds lijkt alsof de grond nog net zo ver weg is als een aantal treden eerder. Toch leidt onze Heer ons immer voorwaarts. Daarom is het mijn gebed dat ik mag begrijpen dat alles wat God in mijn leven brengt tot doel heeft, Hem beter te leren kennen en dient om mij verder op weg te brengen. Laat alles wat ik meemaak daarom als de bewegende wolkkolom zijn in de wildernis van weleer, die mij na een periode van rust het teken geeft om mijn tent weer op te pakken en voort te gaan. De boodschap is: “Sta op, ga op pad en volg mij, want dit is niet uw rust.”

 

En zo klim ik verder naar de verheven hoogten van het geloof, uitziende naar “de dag Gods” waar ik de zon zie opgaan die nooit meer zal ondergaan.

Wonderbaarlijke vooruitgang! Daar op de berg met God zal ik zien dat de wereld met haar trotse verworvenheden en vleselijk geslepen filosofieën niet meer te bieden heeft dan het verwarrende gebrabbel van een onwetend, opstandig kind. De hemel zal het ware “Excelsior” * zijn, Jezus leidt ons, Zijn volk, van hoogte tot hoogte en van heerlijkheid tot heerlijkheid. Zoals Hij tegen Nathaniel zei: “Gij zult grotere dingen zien dan deze!”
John McDuff

* Excelsior betekent steeds hoger/beter. Het is de vergrotende trap van excelsus (hoog). Het woord komt uit het Latijn en is het voltooid deelwoord van excellere (Latijn: uitmunten). Ook het Nederlandse woord ‘excellent, uitmuntend’ vindt hier zijn oorsprong.

Het archief van C.H. Spurgeon

En God zag dat het licht goed was. God scheidde licht en donker van elkaar.
Genesis 1:4

Zodra er iets goeds in de wereld komt, ontstaat er direct een scheiding. Licht en duisternis hebben geen enkele gemeenschap met elkaar. God houdt ze van elkaar gescheiden. Laten wij ze dan niet met elkaar verweven. Kinderen van het licht zouden geen gemeenschap mogen hebben met daden, leerstellingen of bedriegerijen van de duisternis. Vrienden van Jezus moeten nuchter, eerlijk en vrijmoedig zijn in hun dienst aan hun Heer, en de werken van de duisternis overlaten aan hen die voor eeuwig in dat duister zullen vertoeven.

Door onze afzondering van de wereld scheiden wij het licht van de duisternis. Of we nu spreken, handelen, horen of onderwijzen, wij moeten altijd een onderscheid maken tussen wat kostbaar is en wat voortkomt uit het verachtelijke duister. Zo handhaven wij het grote verschil dat de Heer op de eerste dag van de schepping aanbracht.

O Jezus, weest Gij ons licht deze gehele dag, want Uw licht is het licht der mensen.

Uit de schatkist van het verleden
Niemand kent wellicht George Smith, een eenzame zendeling die in de 19e eeuw voor de Heer in Afrika werkzaam was. Maar George had niet veel succes. Hij had slechts één volgeling. Een oud vrouwtje kwam door hem tot geloof in Jezus en zij werd door hem onderwezen in de Bijbel. Maar kort daarop werd hij door een politieke omwenteling gedwongen Afrika te verlaten. Hij zou er nooit meer terugkeren, want hij werd ernstig ziek en stierf terwijl hij bad voor Afrika. Over hem werden geen boeken geschreven, was niets bekend en hij stierf in de veronderstelling dat hij niets had gedaan voor zijn geliefde Heer. Maar de werkelijkheid was anders.

Hij had een Bijbel achtergelaten bij het vrouwtje dat tot bekering was gekomen en zij zette zijn werk voort. Honderd jaar later was de missiepost uitgegroeid tot 13.000 overtuigde gelovigen. Alles was begonnen met het werk van die eenzame zendeling, George Smith en dat ene vrouwtje dat hij tot het geloof had gebracht.

Dat is grappig
Een dominee zei aan het einde van de dienst dat hij de volgende week zou gaan preken over leugenaars. “Om er voor te zorgen dat jullie er allemaal iets van mee krijgen, zou ik willen vragen of jullie deze week ter voorbereiding hoofdstuk 17 van het boek Markus willen lezen.” De volgende zondag vroeg de dominee: “Ik had gevraagd of jullie hoofdstuk 17 van Markus wilden lezen. Wie heeft het gedaan?” Iedereen stak enthousiast zijn hand in de lucht. “Mooi,” zei de dominee weer. “Vandaag praten we dus over leugenaars, een onderwerp dat voor jullie erg belangrijk is, want hoeveel ik ook van jullie houd, jullie zijn allemaal grote leugenaars.”

“Wat bedoelt u,” schreeuwde een ouderling boos vanaf de eerste rij. “Dat kunt u helemaal niet weten.”

“Dat kan ik wel,” antwoordde de dominee. “Hoofdstuk 17 in het boek Markus bestaat helemaal niet!”

Toegeven dat je het verkeerd hebt is niet gemakkelijk. Maar het is veel moeilijker om het niet toe te geven en te blijven vasthouden aan iets dat niet juist is.

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.