Zonder de liefde…

Ik las laatst op YouTube de reactie van een ongelovige man op een debat dat een Christen had met een atheïst. Hij schreef:

“Ik heb geluisterd naar uw podcast en dit is een korte brief van dankbaarheid. Als atheïst heb ik al uw debatten bekeken en ik moet toegeven dat ik onder de indruk ben van uw kalme en gegronde redenering. Ik zie dat ik in mijn gesprekken met christenen best wel erg bevooroordeeld ben en in plaats van te luisteren altijd op zoek ben geweest naar slimme opmerkingen zodat ik de ander klem kon zetten om zo te bewijzen dat het geloof een onzinnige bedoening is en ik met een grote glimlach kon zeggen: ‘Zie je wel… je hebt het helemaal mis.’ Ofschoon ik niet overtuigd ben van de aanwezigheid van God moet ik toch toegeven dat geloof in God niet onredelijk is en wel degelijk zin kan hebben.”

Een goed voorbeeld van hoe wij kunnen omgaan met anders denkenden. Helaas komt het maar al te vaak voor dat wij onze doctrines bij anderen naar binnen proberen te stouwen als ware kruisvaarders. Vervuld van ons eigen gelijk vergeten wij gemakkelijk Gods grootste gebod: “Heb God lief met je hele hart en je naaste als jezelf.”

Wat is het voor ons mensen toch moeilijk om anderen in ons leven te betrekken in plaats van ze buiten te sluiten omdat ze het leven niet zo goed lijken te begrijpen als wij.

Maar juist op dit gebied moeten wij als kinderen van een liefdevolle God stappen zetten. Het is niet onze taak om anderen van ons gelijk te overtuigen, maar wel om Gods licht te tonen in een verwarde en eenzame wereld. Paulus had het niet duidelijker kunnen zeggen toen hij schreef:

“Als ik wel de talen van mensen en engelen zou spreken, maar geen liefde heb, klink ik als een dreunende gong of een schelle cimbaal. Als ik Gods woord doorgeef, alle geheimen doorgrond, alles weet wat er te weten is en al het geloof heb, zodat ik bergen kan verzetten, maar geen liefde heb, ben ik niets.”

Als wij inderdaad geloven dat God de Schepper is van hemel en aarde en een plan heeft met ieder mens, moeten wij iedereen zien als een mens die op zoek is naar de God van wie wij zelf zoveel houden. Ieder mens is een expressie van Gods wil, en is gemaakt in het beeld van God. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ieder mens het bij het rechte eind heeft, maar de manier waarop wij anderen van ons gelijk proberen te overtuigen laat nog weleens te wensen over.

“Als je over mensen oordeelt, heb je geen tijd om van ze te houden.”
Moeder Teresa

Misschien komt ons ongeduld of ons rechtlijnige gedrag wel voort uit het feit dat wij zelf niet sterk genoeg in onze doctrinale schoenen staan, en zijn we angstig voor dat wat anders is, of wat we niet kennen of begrijpen. Daar is een eenvoudige remedie voor. Neem meer persoonlijke tijd met Jezus. Laat Zijn licht je hart verwarmen zodat je vol bent met Zijn Geest en vele malen verder kunt kijken dan je eigen neus lang is. Jezus weet precies hoe het zit en alles wat wij moeten doen om te groeien in echt geloof is ons aan Hem vasthouden, Hem eenvoudigweg vertrouwen en ons verlustigen aan Zijn Geest en Zijn Woord. De appel groeit niet doordat de boom zo hard werkt om die appel uit zijn takken te persen. Die vrucht groeit gewoon omdat de appelboom de benodigde voeding rustig uit de grond opzuigt. Zo is dat ook met ons en de vrucht van Gods Heilige Geest.

“De meest verschrikkelijke vorm van armoede is de eenzaamheid.
Iemand die het gevoel heeft onbemind te zijn is pas echt arm.”
– Moeder Teresa

Niemand is onbemind, dus niemand hoeft eenzaam te zijn. Alleen kent niet iedereen de bron. Laten wij dan doen wat Jezus zei: “Laat daarom ook uw licht voor alle mensen schijnen. Als zij dan de goede dingen zien die u doet, zullen zij uw hemelse Vader eren.”

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.