Ik ben als dauw

Ik zal als de dauw zijn.
-Hosea 14:5

God vertelt ons dat Hij als de verfrissende, levengevende neerslag is die onze ziel, soms zelfs in de woestijn, bewatert, voedt en tot bloei doet komen. Een leven doordrenkt met dauw is een vruchtbaar leven omdat het kracht uit God haalt. Zij die tijd met God doorbrengen zullen de hemelse dauw iedere dag weer in hun leven terugvinden en zo verfrist en met nieuwe kracht hun dag beginnen. Zoals bekend kan de dauw alleen gevormd worden als de nacht stil is en de natuur tot rust is gekomen. Zo is het ook geestelijk en dat laat dan ook meteen de reden zien waarom zoveel van Gods kinderen er wat uitgedroogd bij staan en maar nauwelijks tot bloei komen.

Hun levens worden niet bewaterd door de hemelse dauw van God. Op de akkers van hun vermoeide harten kan de dauw zich niet vormen. Er is geen tijd om werkelijk bij God tot rust te komen.

Maar de mens die Gods stem hoort weet direct waar het aan schortte, want de vrede die uit een persoonlijke ontmoeting met God voortkomt is beter dan het goud en zilver dat deze wereld te bieden heeft.

In Job 38 vraagt God: “Heeft de regen een vader? Waar komen de dauwdruppels vandaan?” God weet het, wij niet. Wij hebben er natuurlijk wel een wetenschappelijke verklaring voor, maar toch is het een van Gods grote geheimen en dat geldt ook zeker voor die stralende, geestelijke dauw die het leven van al Zijn kinderen zou moeten bekronen. Dauw komt stilletjes, maar heeft een overweldigende invloed. Wij kunnen zelf geen dauw maken, maar wel ontvangen en we kunnen ons er op ieder moment door laten voeden en verfrissen.

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.