De gelukkige ontknoping

We kunnen niet achter deuren kijken
om de paden te zien die God voor ons in petto heeft.
We kunnen ons slechts buigen en bidden om kracht
iedere dag weer,
zodat we Hem kunnen dienen en vertrouwen.

Pijn, angst en twijfel achtervolgen ons.
Dan vragen we ons af wat Hij eigenlijk met ons voorheeft,
en dan…
dan roept Hij ons vanuit de mist.
Dan zien we op geloof voor een ogenblik Zijn gezicht,
en is er rust.
Dan vinden we liefde en vertrouwen.

 

Zo banen we ons een weg door het woestijnzand,
in de wetenschap dat er een beter land voor ons klaarligt.
Een land vol velden met bloemen die we nog niet kunnen zien,
maar die ons door Jezus wel beloofd zijn.
Dus bidden we en vertrouwen we weer,
en gaan we steeds maar verder.

Want eens, op een geheiligde dag, bereiken we de bergtop.
Dan zien we het land dat ons door genade wettig toebehoort.
Daar ligt het land van de liefde, van de eeuwige schoonheid.
Dan prijzen we God voor de woestijngrond van het heden,
Dan zijn we dankbaar voor de overwoekerde paden,
voor de dorre landen en de pijn van een aards tranendal,
want dan…
staan we voor Zijn aangezicht, omgeven door Zijn licht.

Thuis-Eindelijk thuis
De gelukkige ontknoping.

Onbekend

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.