Water in de woestijn

Naar een artikel uit Streams in the Desert.

Als de armen en behoeftigen tevergeefs water zoeken en hun tongen uitgedroogd zijn van de dorst, zal Ik hen antwoorden als zij naar Mij roepen. Ik, Israëls God, zal hen nooit of te nimmer in de steek laten. Vanaf de heuvels zal Ik grote rivieren naar beneden laten stromen. Het water zal in de dalen voor hen opspuiten! In de woestijnen zullen waterplassen zijn en door bronnen gevoede rivieren zullen over de uitgedroogde grond vloeien.
(Jesaja 41:17-18)

Eens trok een karavaan door de woestijn die de tocht nauwelijks overleefde. De waterbronnen waar op gerekend was bleken uitgedroogd te zijn en er was een schrijnend tekort aan water. In een wanhopige poging om toch op tijd water te vinden trokken ze verder terwijl ze eigenlijk al hadden moeten stoppen, maar ook de volgende bron bleek te zijn opgedroogd. Er was geen hoop meer en het einde leek nabij.

Maar een oude grijsaard had nog een idee. Die stapte op de Sjeik af die mistroostig over de woestijn heen staarde en vroeg de man of hij misschien de twee herten mocht gebruiken die de Sjeik als geschenk aan zijn toekomstige bruid wilde geven. “Ik weet zeker,” aldus de man, “dat de gevoelige neuzen van de herten ons naar een waterbron zullen leiden, als er nog water te vinden is.” De Sjeik geloofde er niets van, maar bij gebrek aan een betere oplossing liet hij de oude man zijn gang gaan.

De tongen van de herten waren opgezwollen van de dorst en hun lichamen bezweken haast van vermoeidheid, maar toen de grijsaard ze los had gemaakt staken ze hun neuzen in de lucht en begonnen ze te snuiven. Direct daarop, hun instinct volgend, liepen ze de woestijn in en volgden een onbekend pad. Een groep opgewonden bedoeïenen volgde de herten van een afstand. Een uur later hadden de herten een goede bron gevonden die het leven van iedereen in de karavaan redde.

Het instinct dat de herten naar die bron leidde leeft ook in ons. Het is Gods stem die ons roept en aanspoort en ons wil leiden naar het eeuwige water dat rijkelijk zal vloeien. Het water is er voor ieder mens. Geloof onderzoekt het. Geloof wil op dat instinct vertrouwen. Ongeloof lacht er om en zal het water dan ook niet vinden, waardoor het sterft van dorst in de wildernis. Ieder hart dat dorst naar God en naar Hem op zoek gaat zal het water vinden. Kom, dorstige mens, neem je tinnen waterkop van je menselijke nood met je mee en laaf je aan Gods onuitputtelijke water.

Download PDF

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.