Ik ben in de bergen

Zo zullen al de vrijgekochten van de Here naar Sion huiswaarts kunnen gaan, liederen van eeuwige vreugde zingend. In de stad zullen zorgen en verdriet tot het verleden behoren, alleen vreugde en blijdschap zullen daar heersen. -Jesaja 35:10

Er gaat een pestepidemie met zijn donkere vleugels over een grote stad. Elke avond gaat de man terug naar zijn huisje met loden voeten omdat hij niet weet of hij daar zijn vrouw die in de ochtend nog bloosde van gezondheid wellicht verslagen door de ziekte aan zal treffen.

Op een avond komt hij thuis en het huis zit dicht, het is duister achter de ramen; hij klopt maar er komt geen antwoord, hij drukt op de bel maar er komt niets. Zijn hart staat stil omdat hij denkt dat ze dood en begraven is.

Maar dan, terwijl hij om zich heen kijkt ziet hij in de schemering opeens een briefje op de deur geprikt. Hij haalt het van de deur af, vouwt het open en leest het en daar staat een boodschap van zijn vrouw: “Er is iemand voor me gekomen die me meeneemt naar de bergen, waar geen ziekte heerst en geen gevaar dreigt. Ik ben er veilig en voor jou is het ook mogelijk om te komen.”

Zijn hart begint weer te kloppen en hij krijgt weer kleur op zijn wangen. De droefheid verandert in een opgetogen vreugde!

Zo komen we ook in deze wereld bij het huis waar onze geliefden woonden. Het is er donker en er schijnt geen licht uit het huis. Het licht van de liefde dat door de ramen naar buiten scheen is verdwenen. Ons hart breekt totdat we ons omdraaien en deze woorden vinden: Je geliefde is naar de bergen gegaan waar geen pijn heerst en geen verdriet of verleiding of ziekte, maar de eeuwige bloemen en het eeuwige zonlicht: ga hem achterna.

Deze boodschap van de eeuwige Christus laat ons hart juichen terwijl het eerst vol pijn was. Daarom zetten we overal bloemen neer in plaats van zwarte doeken op te hangen. Het leven is aan de andere kant!

Laat een bericht achter:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.