IMG2344
Verander je leven, verander de
IMG_1310

Terug naar Bijbel

Hoe een lifter een hele natie veranderde - Een Bijbelstudie
Door M. Fontaine

Omdat er zo'n enorme hoeveelheid gebeurtenissen in de Bijbel staan vermeld was het natuurlijk niet mogelijk om de persoonlijke gedachtengang van de mensen wier levens worden beschreven nauwkeurig en tot in de details weer te geven.
Maar als we zien waar zij mee te maken hadden en wat voor keuzes zij maakten, denk ik wel dat we een idee kunnen krijgen over wat er zich in hun gedachten afspeelde.
Zo kunnen we op verschillende manieren kijken naar de gebeurtenissen in het leven van Filippus, een van de eerste getuigen over wie gesproken wordt in Handelingen 8:26-40.

Het zette me aan het denken toen ik over hem las.

Zijn verhaal begint rond het jaar 34. Door de vervolging, die begon na de moord op de eerste Christelijke martelaar Stefanus, waren vele Christenen genoodzaakt Jeruzalem te verlaten. Filippus was een van die mensen die gevlucht waren en hij was nu op weg naar de stad Samaria. Ondanks de jarenlange vijandschap tussen de Joden en de Samaritanen moet hij ongetwijfeld gedacht hebben aan de Samaritaanse vrouw die Jezus ontmoet had bij de waterput. Hij kon de oprechte honger naar de waarheid zien in de ogen van de mensen in de stad die door de vrouw geroepen waren om Jezus met eigen ogen te komen zien. 1

Toen de mensen van de stad Samaria over de Messias hoorden en over de wonderen die Filippus zelf had gezien, begonnen ze de zieken en de mensen die geplaagd werden door boze geesten naar hem toe te brengen en smeekten ze hem om voor hen te bidden. Toen ze daarop de wonderen zagen die gebeurden bekeerden veel mensen zich. Het nieuws van deze gebeurtenissen drong door tot in Jeruzalem en al snel kwamen er andere discipelen om Filippus te helpen bij zijn opbloeiende werk.
Maar de Heer had nog veel meer in petto voor Filippus. God sprak tot hem en vroeg hem de opwindende gebeurtenissen in Samaria achter te laten om een nieuwe opdracht te vervullen.
Het volgen van Jezus en het winnen van discipelen stonden bij Filippus op de eerste plaats in zijn leven dus pakte hij zijn spullen bij elkaar en ging op weg. Ik kan me voorstellen dat zijn gesprek met de Heer, die hij liefhad, ongeveer zo ging:
"Welnu Heer, waar moet ik heen? Ik heb gehoord dat het weer en de stranden in Joppa erg plezierig zijn." Maar de Heer zei niets. Het bleef stil. "Goed dan, Joppa is het dus niet. Caesarea dan misschien? Het is erg ver, maar ik ben bereid overal naar toe te gaan."
"Ik wil graag dat je naar Jeruzalem gaat en van daaruit de weg richting Gaza neemt," kreeg hij ten antwoord. 2

Ofschoon het er naar uit zag dat dit een onduidelijke opdracht was, was Filippus vastbesloten te gehoorzamen. Hij dacht waarschijnlijk dat dit weer zo'n opwindende nieuwe missie was waarbij hij grote groepen mensen zou bereiken en dat er nog grotere wonderen zouden gebeuren. Hij had tenslotte Gods aanwijzingen gevolgd toen hij naar Samaria ging en moet je eens kijken wat er toen gebeurd was!
Dus begon Filippus te lopen. Maar de uren werden dagen en ik kan me goed voorstellen dat Filippus zich begon af te vragen wat het doel van deze missie eigenlijk was. Waar was die grote menigte, daar in het lege landschap? Uiteindelijk zag hij, door de zinderende hitte van het uitgedroogde landschap heen, in de verte een paar gestalten, die in de schaduw van een grote rots zaten te rusten. Toen hij dichterbij kwam kreunde hij van teleurstelling. Het was slechts een enkel rijtuigje met een kleine escorte van ruiters.

"Heer, heb ik hier dat hele eind voor gelopen? Heeft U me helemaal hier naartoe gebracht in deze verstikkende hitte voor één klein rijtuigje? Iedereen kan toch zeker getuigen tegen deze ene man? Hoeveel wonderen zou een persoon nodig hebben?" Het rijtuigje was nu slechts een klein eindje bij hem vandaan en hij kon een goed geklede Afrikaanse man achter zijn duttende koetsier zien zitten, en hij zag de paarden die ongeduldig met hun hoeven in de aarde stampten, om weer verder te gaan.

Het scheen hem toe dat de man aandachtig aan het lezen was. Toen hij nog dichterbij kwam besefte Filippus dat de boekrol die de man in zijn hand had er bekend uitzag. Hij kon juist de woorden horen die de man hardop las:
"Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid, als een ooi die stil is bij haar scheerders deed hij zijn mond niet open."

De man was zo verdiept geweest in zijn lectuur dat hij Filippus niet had horen aankomen.
De verschrikte Ethiopiër staarde de vreemdeling aan. Het scheen dat hij uit het niets was opgedoken. Toch was de nieuwsgierigheid van de man groter dan zijn schrik. Hij nodigde Filippus uit om bij hem in het rijtuigje te komen zitten, en met hem mee te rijden richting Gaza.
Al snel waren de twee druk in een gesprek verwikkeld; de Ethiopische eunuch stelde vraag na vraag over de verzen die hij vond in de boekrol en over de nieuwe onderwijzer die hij zojuist ontmoet had. Filippus vertelde hem geanimeerd over zijn ervaringen met de Messias: de vele wonderen waarvan hij getuige was geweest, Zijn onvoorwaardelijke liefde, de wijze woorden die uitgesproken werden met zoveel eenvoud en tenslotte over Jezus' dood en verrijzenis.

Ik kan me voorstellen dat de Ethiopiër uiteindelijk vol verwondering zei: "Ik heb deze verzen bestudeerd, maar de betekenis van de woorden was tot nu toe een raadsel voor me. Maar ze zijn nu zo plotseling tot leven gekomen door iemand die niet eens een hoog opgeleid leraar is. Wat moet ik doen om de sleutel te vinden die deze waarheid voor me kan ontsluiten? Hoe kan ik ontdekken wat alleen deze Jezus kan onthullen: de antwoorden op alles wat ik zoek?"

Filippus legde uit dat hij allereerst moest geloven in Jezus en dat de manier waarop hij zijn geloof kon demonstreren was, gedoopt te worden. Aangezien ze juist aangekomen waren in een gebied met water, vroeg de Ethiopiër of hij gedoopt kon worden.

Welnu, als je werk gedaan is, is het gedaan. Filippus had de Ethiopische eunuch, die, zoals later bleek, een topadviseur van de koningin van Ethiopië was, de visie gegeven. Het vuur van God was in zijn hart aangewakkerd. De eunuch was al in het bezit van de geschriften en Filippus had de lont van zijn geloof doen ontbranden. Door Filippus begon de man alles te begrijpen en was hij zelf in staat om alles door te geven aan andere mensen in zijn land.
Als klap op de vuurpijl deed de Heer nog iets wat de Ethiopiër de overtuiging gaf dat hij een wonder had meegemaakt. Toen Filippus en de Ethiopiër beiden boven water kwamen na de doop, was Filippus plotseling verdwenen, en dat in een volkomen vlak gebied waar je mijlenver in de omtrek kon zien!
De geschiedenis leert ons dat de pogingen van deze ene Ethiopische man kennelijk geresulteerd hebben in een van de eerste aftakkingen van het Christendom in Afrika, die nog steeds bestaat.
Volgens de Schrift belandde Filippus toen in een stad die nu Ashdod wordt genoemd, kilometers van de plek waar hij de Ethiopische man had ontmoet. Misschien vroeg hij zich wel af of alles een droom was geweest, of het gevolg van de grote hitte. Maar er was een ding dat hij niet kon ontkennen: zijn visie om Jezus te volgen en anderen te geven wat ze nodig hadden was de drijvende kracht in zijn leven geworden.
Er wordt in de bijbel vermeld dat hij nog naar een aantal andere plaatsen reisde om de mensen over de Messias te vertellen, in plaats van terug te gaan naar Samaria. De geschiedenis vermeldt dat Filippus op zijn reizen in Klein-Azië terecht kwam, wat nu het Aziatische gedeelte van Turkije is, en daar het Evangelie onderwees.
Ik denk dat hij ontdekte dat er ongelimiteerde mogelijkheden zijn om discipelen te winnen waar de Heer ook leidt. Soms gaat het langzaam en stap voor stap en soms zoals bij de Ethiopiër, door een samenloop van omstandigheden in iemands leven, geleid door de Geest van de Heer.
Jezus was een man van actie, en Zijn Geest in ons inspireert ons om Zijn boodschap met anderen te delen. Je weet maar nooit wat een dag brengen zal of wat voor een vergaande kettingreactie van winnen en onderwijzen en veranderde levens het gevolg kan zijn als wij getrouw doen wat wij kunnen om anderen te onderwijzen.

Handelingen 8:26-40

Een engel van de Heer zei tegen Filippus: 'Ga tegen de middag naar de verlaten weg van Jeruzalem naar Gaza.'
Filippus deed wat hem gezegd werd en ging naar die weg toe. Daar kwam hij een Ethiopiër tegen, een eunuch, een hoge ambtenaar van de kandakè, de koningin van Ethiopië, die belast was met het beheer van haar schatkist. Hij was in Jeruzalem geweest om daar God te aanbidden en zat nu op de terugweg in zijn reiswagen de profeet Jesaja te lezen. De Geest zei tegen Filippus: 'Ga naar die man daar in de wagen.' Filippus haastte zich naar hem toe en hoorde hem de profeet Jesaja lezen, waarop hij vroeg: 'Begrijpt u ook wat u leest?' De Ethiopiër antwoordde: 'Hoe zou dat kunnen als niemand mij uitleg geeft?' Hij nodigde Filippus uit om in te stappen en bij hem te komen zitten. Dit was het schriftgedeelte dat hij las:

'Als een schaap werd hij naar de slacht geleid; als een lam dat stil is bij zijn scheerder deed hij zijn mond niet open.Hij werd vernederd en hem werd geen recht gedaan,wie zal van zijn nakomelingen verhalen? Want op aarde leeft hij niet meer.'

De eunuch vroeg aan Filippus: 'Kunt u me zeggen over wie de profeet het heeft? Over zichzelf of over een ander?'35 Daarop begon Filippus met hem te spreken over het evangelie van Jezus, waarbij hij deze schrifttekst als uitgangspunt nam. Onderweg kwamen ze bij een plaats waar water was, en de eunuch zei: 'Kijk, water! Waarom zou ik niet gedoopt kunnen worden?' Hij liet de wagen stilhouden en beiden liepen het water in, zowel Filippus als de eunuch, waarna Filippus hem doopte. Toen ze uit het water kwamen, greep de Geest van de Heer Filippus en nam hem mee, en de eunuch zag hem niet meer, maar vervolgde zijn weg vol vreugde. Filippus kwam terecht in Azotus; van daar reisde hij verder en verkondigde in alle steden het evangelie, tot hij in Caesarea aankwam.